Library Thing en Aquabrowser

Vandaag tijd om mij te wijden aan Library Thing. Prima en erg leuk. Ik heb boeken ingevoerd en van commentaar voorzien. Dit is groots en leuker dan de bibliotheek catalogus waar ik alleen maar naar mag kijken en aankomen niet. Voor wie wil weten wat ik erop heb gezet, het is maar een fractie van wat ik heb, ga naar

http://www.librarything.nl/catalog/Bertusbout

Ik heb ze ook allemaal gelezen. Behalve het schaakboek, dat is echt studiemateriaal.

Ik zag dat ik verder naar de Aquabrowser moest kijken. Nu heb ik dat ongeveer geboren zien worden. 4-5 jaar geleden al een demonstratie gezien. Op zich is het een heel goede catalogus met tal van wonderlijke en leuke zaken die gebruikt kunnen worden. Goede service, prima lay-out, begrijpbaar (voor gevorderden), je kunt alles vinden (films, krantenartikelen, artikelen, voorstelling en o ja ook boeken) maar…

Het probleem is nu juist dat we alles kunnen vinden. Hoe beperk ik mij en hoe krijg ik het materiaal in handen of hoe krijg ik het beste materiaal in handen voor mijn doel en niveau dat ik aankan. Wie adviseert mij en helpt mij daar doorheen? Misschien nog iets te veel de wereld bekeken als bibliothecaris in plaats van vanuit de door tijdsgebrek gehaaste en chaotische individuen die in de informatieve zondvloed proberen te blijven drijven. Aquabrowser light, maximaal 5 treffers, medium, maximaal 15 treffers en total, you get everything. Dat zou denk ik goed kunnen uitpakken.

Tot volgende week.

 

 

Last FM: afscheid muziekbibliotheek?

Hallo allemaal,

Last FM: het eerste dat ik beluisterde was een slecht gespeelde Toccata en Fuga in d klein van J.S. Bach. Oei wat was dat matig. Eigenlijk een jubelend stuk vol met licht en dat moet door de kerk buitelen. Dit werd electronisch vervaagd tot een brij met toegevoegde jazzmomenten. Het blijft uiteraard Bach, want die speel je niet stuk wat je ook doet. Typisch een van die stukken die Bach gebruikte om een orgel te testen.

Ik begrijp de werking van Last FM, ik denk dat mensen er lol aan hebben. Het werk alleen als mensen invloed op zaken hebben, zegt het artikel. Veel reclame (boll.com en amazon.com). Kortom het slaat aan en is typisch van deze tijd en verdraaid veel mensen zijn er mee bezig. Zou meedoen, iets dergelijks opzetten via bibliotheek.nl of zo, het muziekbibliotheekwerk redden of maakt dit het muziekbibliotheekwerk overbodig?

Wat  kenmerkend is en dat zie je meer in deze virtuele wereld: commentaar op uitvoeringen zijn direct toe te voegen. Tips voor jou worden gegenereerd door de omgeving, de democratische stemmethode via hartjes, blanco en ”jezus wat slecht” buttons en dat heeft niet iets met autoriteit of kennis te maken. O ja: mocht het je het niet zinnen (deel je te veel hartjes uit waarvan anderen jakkes zeggen) dan zoek je een andere groep of richt je er zelf een op. Lijkt trouwens verdomd sterk op de “echte” wereld waarin mensen je graag adviezen geven, nu alleen met een paar miljoen tegelijk.

Hier kun je positief of negatief over oordelen: het oordeel op zich is geen probleem. Het probleem is waaraan meet je een oordeel af? Doe je dat net zoals ik deed over Bach vanuit de reeds opgebouwde kennis, het begrip dat jou dierbaar is, de wereld waarin je groot bent geworden en die je het best kent? Of kijk je ernaar met de ogen van een kind, een opgroeiende puber, die nog bezig is met de wereld te verkennen en in deze nieuwe wereld, inclusief de virtuele, zijn weg baant? Of kijk je ernaar met de ogen en de ervaring van een 55plusser die nog midden in dit tijdperk wil staan en de nieuwe dingen onvermijdelijk mixt met de oude neigingen, bijvoorbeeld het structureren van de wereld onder het toevoegen van autoriteit. Zoveel mogelijkheden om dit te beoordelen. Voor een privé persoon is dit uiteraard een privé kwestie. Voor een insituut dat dienstbaar wil zijn, kan het oordeel niet op die manier geveld worden.

Ik heb op Last FM even rondgeneusd en was er snel klaar mee:  dit boeit mij niet. Teveel muziek, paradoxaal niet? Ik luister liever zoals ik het altijd deed op onverwachte momenten en waarin stilte een rol speelt. Ik graas zelf wel door de wereld die ik bewust niet vertel wat mijn voorkeur is. Ik hou van het onverwachte dat af en toe via een zender mij aangereikt wordt, naar dat wat ik meemaak tijdens een concert, dat wat ik hoor bij een vriend of een collega. Ik verdien wéér geen bonus vrees ik. Ik denk wel dat bibliotheken (ProBiblio is geen bibliotheek, bibliotheken zijn onze klanten) hier sterk mee te maken krijgen. Met meer begrip van de wereld waarin we leven, begrip doet nooit kwaad, tot de volgende keer.

 

 

 

Weer eens tijd

Hallo allemaal,

Eindelijk weer eens tijd voor 23 dingen. Ik heb van de openbare 23dingensite gebruik gemaakt en niet van die van ProBiblio. Ik geloof niet dat ik daardoor veel achter loop. Het chattenonderdeel had ik gemist, maar dat is inmiddels opgelost en chat ik er op los. Ik heb het even nagekeken maar denk weer helemaal bij te zijn tot vandaag de dag.

IK heb naar web2.0 toepassingen gekeken, dat had ik al een keer gedaan voordat ik ooit gehoord had van 23 dingen. Dat viel me dus lekker mee. Ik begrijp de componenten en kan me voorstellen dat mensen er tijden mee bezig zijn. Het is een goede manier om te leven met mensen die op afstand zijn. Bijvoorbeeld uit steden, landen en/of werelddelen verderop. Een soort bibliotheekplaza on-line waar iedereen iedereen ontmoet en bijkletst. Helaas ben ik in sommige opzichten een einzelgänger en mijn gebruik van Web2.0 is volkomen in overeenstemming met mijn neigingen in de fysieke wereld.

Wat mij bij het doorworstelen van de lijst opvalt was dat er gigantisch veel communities, web2.0 toepassingen bestaan. Een soort tribale virtuele overvloed. Duikt gelijk de vraag op: ben ik wel lid van de juiste stam of mis ik nu kansen? Overweldigend als je er over nadenkt. Ga je op zoek naar mensen die ook in de fysieke wereld in jouw omgeving verkeren of naar heel andere mensen waarvan nu al vaststaat dat een ontmoeting niet in de lijn der verwachting ligt. Hoe versta je elkaar en welke mogelijke misverstanden liggen er op de loer. Teksten tikken, foto’s uitwisselen is niet hetzelfde als gesprekken voeren tot diep in de nacht, elkaar letterlijk ontmoeten.

Naast 6 miljard mogelijke fysieke ontmoetingen zijn er nu 6 miljard mogelijke virtuele ontmoetingen (even uitgaand van het feit dat niet iedereen meerdere avatars op het net zet), samen 12 miljard. Het aantal mogelijke relaties (combinatie virtueel en fysiek) is daarmee onmogelijk geworden. Van de fysieke wereld aanvaarden we de beperkingen en de onverwachtheden. Wij stellen grenzen aan onze sociale omgeving. Bijvoorbeeld de relaties met familie, werk en leefomgeving zijn vrij sterk. Met mensen die daarbuiten vallen weer wat minder. Niet zeggend dat we niets van die mensen willen weten. Wel dat zij niet de eersten zijn waar we doorgaans mee te maken hebben, aan denken.  Gaan we dat ook doen in de virtuele wereld? Hoe dan als iedereen altijd kan inbreken in, pardon lid worden van een gemeenschap? Gaan we dezelfde mechanismes als in de fysieke wereld gebruiken, zelfselectie, ballotage, geheime genootschappen, benoemen van zwarte schapen et cetera. Of juist niet waarmee het aantal mogelijke contacten onmogelijk wordt. Mediawijsheid vergt, betekent hier? Vinden we (de mensheid) wel uit in de komende eeuw.

In de Volkskrant stond een aardig stuk, Internet bevordert de democratie niet stond er min of meer in. Tegengeluiden. De middelmatigheid van de meeste blog’s, de mijne incluis, verheft niets maar maakt de wereld homogeen: een soort babyvoedsel. Nadenken en reflectie vervalt tot het uiten van het directe niet door rationaliteit geplaagde meningen. Benieuwd wat Freud hierbij gedacht zou hebben. Zoals altijd leidt het najagen en bereiken van een ideaal, de vrijheid en het delen van alle informatie, weer tot problemen. De bibliotheek zit daar midden in, nu de oplossingen nog (welke, ik voorspel het, weer tot nieuwe problemen zullen leiden als zij min of meer gerealiseerd zijn).

Library thing deed het niet: wegens onderhoud gesloten. Dat kan in de virtuele wereld. In de fysieke wereld is het wat lastig om wegens onderhoud gesloten te zijn. Anders zouden we ook zo af zijn van het milieuprobleem of wat we dan ook maar verkiezen (even aannemende dat we het democratisch doen en het eens zijn geworden).

Misschien een idee om de totale openbare bibliotheek catalogus er in 1 keer op te zetten. Trekt wel de aandacht. 

Laatst wandelde ik in een bos en trof er een gevallen engel aan, althans zijn vleugels.

Weekendgroet