Week 3 en 4

Hallo,

Druk, druk, druk: de Nederlandse ziekte. Ik heb daar even aan geleden en vandaar dat ik mijn weeklog een keer, of zijn het er nu twee, heb overgeslagen. Ik heb me nog wel in De.li.cious verdiept, maar had er niet direct iets mee. Ik denk altijd bij digitale zaken: je gebruikt ze pas echt als je er echt gebruik voor hebt.  Dat is een valkuil. Je kunt je dan heel makkelijk afschermen voor alle dingen die de wereld nu doormaakt. Internet en alle gebruiken grijpen dieper in dan wij denken. Mijn cursus filosofie voor bibliothecarissen is voor een deel bedoeld om daar eens goed over na te denken. Ik wil het dus wel allemaal weten, deze cursus is daar heel goed voor, maar doen zit nog verscholen in de noodzaak.

De noodzaak om iets van de digitale wonderen te gebruiken is een teer punt. Ik hoor mensen wel zeggen dat ze het niet in het werk gebruiken. Dat kan aan het werk liggen. Veel mensen hebben nog werk dat niet al te veel gebruik maakt van internet en alle mogelijkheden. Ik lees nu een boek, ouderwetse activiteit, getiteld “de aarde is plat: ontdekkingsreis door een geglobaliseerde wereld. Auteur Thomas l. Friedman. Zijn betoog is in kort bestek dat de digitale revolutie in een kort aantal jaren de wereld erg klein en plat heeft gemaakt. We kennen allemaal de voorbeelden van outsourcing naar India et cetera. Daar doen ze belastingaangiftes, zijn helpdesk voor Microsoft, geven on-line bijles, beoordelen röntgenfoto’s over de hele wereld. Wie deze voorbeelden niet kent moet zich er nodig eens in verdiepen, de wereld verandert echt. Geen werk is vrij van deze beweging. Wat als de administratie on-line in India gevoerd gaat worden, dat is zonder meer mogelijk. Indien nodig leren ze daar Nederlands en oefenen op een Drents accent, als dat gewenst is.

Het probleem zit hem in het beeld dat je van de toekomst hebt. Ik coach een team en heb het laatst eens over de toekomst gehad. Hoe ziet die eruit? De meeste mensen, in dat team althans, hebben een beeld dat de toekomst een kopie is van het heden met wat (minimale) veranderingen.  Een dergelijk beeld is voor mij uitermate bedriegelijk. De wereld is broos voor wie kijkt, het vaste beeld, de vaste toekomst, zekerheden:  zo verdwenen. De bescherming besloten in de voorstelling dat de wereld lineair, als kopie, de toekomst ingaat begrijp ik goed. Mensen wensen zekerheden. Maar door alle zekerheden heen schemert het onbekende. Plotselinge persoonlijke koerswendingen als een ziekte, een familiaal drama, een nieuwe liefde, een nieuw huis kennen we allemaal. Dat wijzigt de persoonlijke toekomst dramatisch. Weet jij dit van te voren? Voor culturen en werk geldt hetzelfde. Neem de discussie over de Islam, ondenkbaar dat we 10 jaar geleden op dezelfde manier daarmee bezig zouden zijn. Over 5 jaar is dat weer heel anders. Een groot deel van die veranderingen zit in termen als de digitale revolutie en globalisering. Wie die niet volgt en op tijd toepast in werk en leven heeft een probleem omdat de ontwikkelingen niet voor de dijk van de nietveranderende mens/werk/cultuur blijft stilstaan.

Grappig is wel dat wat daaronder ligt, de dynamiek van elkaar afwisselende dominante culturen, weer eeuwenoud is. Het zijn interessante tijden. Ik ga me zo storten op de wiki’s en de volgende stappen die op mij wachten om de cursus goed af te ronden.