Hallo allemaal,
Vrijdag heb ik altijd even tijd. Ik werk thuis omdat mijn verbinding sneller is dan op kantoor. Met al die plaatjes heb je dat wel nodig. Mijn vrouw doet aan digitale fotografie. Met foto’s spelen is meer haar ding. Ik vind het wel leuk, maar voor maar heel even. Maar ik vond wel een prachtige foto, zo zie je ze maar zelden, wat een lijnenspel. Als je in zo’n ruimte orgel speelt wordt je vanzelf gelukkig.
Hierna even gekeken bij de bewerkingsmogelijkheden. Uit het verleden herinner ik mij een site van Dogbert die met 3 woorden de meest mooie waanzin bij elkaar in een zin propte tot een soort managementwol. Hierbij mijn bewerking van een plaatje dat ik aantrof.
Over de toepasbaarheid van alle digitale mogelijkheden kun je lang van gedachten wisselen. Het is allemaal bruikbaar. Het wordt alleen nuttig voor de bibliotheek als je het continue volhoudt en als je de organisatie erop aanpast. De meest perfecte on-line uitstraling gaat snel uit het geheugen van de klant als hij bij binnenkomst van de bibliotheek daar geen goed gevolg op vindt. De ware uitdaging zit hem in het op orde brengen van de organisatie. Websites die stilstaan, niet bijhouden worden, verouderde artikelen herbergen, niet profesioneel beheerd, zijn net stilstaande poelen. Voordat je het weet is het geheel vol met alg en niet meer aantrekkelijk. Een van de dingen die een heel belangrijke rol spelen is dat bibliotheken elkaar op dit punt kunnen versterken en verzwakken. Je versterkt elkaar door standaarden af te spreken, naar uniformiteit te streven in het aanbod. De klant weet dan (op termijn) wat hij kan verwachten. Experts, die heb je hier nodig, kunnen meer doen in een netwerk dan op een eenzame post. Digitale werelden zijn grenzeloos en jouw website moet maar gevonden worden in de oceaan aan websites. Je verzwakt elkaar als je zelf alles wilt uitvinden en het net even anders doet dan anderen, versnippering en verbrokkeling levert minder op. Ik ben er niet op tegen dat er een soort eigen identiteit is van bibliotheken, ook op het web, maar wel één die over de gezamenlijke standaard ligt en niet één die weer eens volledig anders is.
Tot de volgende week.
februari 17, 2008 at 11:45 am
Hey Bertus,
Bedankt voor het delen van je gedachten!
Inderdaad een schitterende foto. Ik maak ook vaak zulke foto’s als ik in een kerk kom. Camera op de grond, kijkvenstertje naar boven en tien seconden belichten. En Jack heb je een mooie quote in de mond gelegd
Die eenheid in het aanbod zie je wel op de meeste bibliotheeksites, waar het gaat om het verwijzen naar landelijk aangeboden collecties zoals Muziekweb, Romanadvies, al@din, Aquabrowser. Naar mijn smaak mag dat nog wel eenvoudiger worden aangeboden aan de bibliotheken, zodat zij de vormgeving nog kunnen aanpassen aan de eigen huisstijl.
Verder vind ik dat de gebruiker centraal moet staan als hij een bibliotheeksite bezoekt. Hij heeft weinig met “het land”, maar alles met zijn lokale bibliotheek waar hij de medewerkers kent. Waar hij content kan toevoegen op lokaal niveau en andere leden van de bibliotheek (virtueel) kan ontmoeten. En dat vraagt wel een eigen vrijheid, bijvoorbeeld om snel een keuze te kunnen maken in een te gebruiken website beheersysteem om die leuke dingen te kunnen realiseren.
februari 21, 2008 at 10:57 pm
Een interessante gedachtengang. Ik ben het met je eens dat we het samen moeten doen maar zonder het experiment van individuen wordt het lastig om aansluiting te vinden online. Het gaat daar ook om een persoonlijk aspect, om authenticiteit, enz. Dat is in een groot geheel een stuk moelijker te profileren.
De foto is een parel!